با ما از آخرین جاذبه های توریستی ایران و جهان آگاه شوید
روزنامه توریسم
کل صفحات توریسم
 تبلیغات خبر جنوب تبلیغات خبر جنوب تبلیغات خبر جنوب تبلیغات خبر جنوب
تبلیغات خبر جنوب تبلیغات خبر جنوب تبلیغات خبر جنوب
سرگذشت عصارخانه شاهانه‌ای که موزه شد :: روزنامه توریسم :: تنها روزنامه گردشگری دنیا
NID : 971
1398/04/19

سرگذشت عصارخانه شاهانه‌ای که موزه شد

عصارخانه شاهی به موزه‌های بافت تاریخی اصفهان اضافه شده تا یادآور یکی از مهم‌ترین شغل‌های فراموش‌شده دوران گذشته باشد. به گزارش مهر، استفاده از روغن‌های گیاهی برای هزاران سال بخشی از فرهنگ ایرانی‌ها بوده است. آنها با زیرکی خود از طبیعت اطرافشان برای پاسخ‌گویی به نیازهای روزمره زندگی بهره می‌گرفتند و دانه‌های روغنی را که کم‌وبیش در همه‌جا کشت‌پذیر و در دسترس بودند، می‌کاشتند تا با بیرون‌کشیدن روغن آنها چراغ‌های روغن‌سوزشان را روشن کنند. رفته‌رفته دستگاه‌ها و سازوکارهایی ساخته شد تا این فرایند را تا آنجا که می‌شد، کوتاه‌تر و راحت‌تر کند و به این ترتیب سامانه‌ای برای به دست آوردن روغن شکل گرفت که اگرچه در کنار ماشین و فناوری‌های امروزی، بسیار ساده به نظر می‌آیند اما در زمانه خود بسیار کارآمد بوده‌اند. به مکان‌هایی که روغن این دانه‌ها را می‌گرفتند، معمولاً عصارخانه می‌گفتند. بیشتر روغن‌های تولیدشده در عصارخانه‌ها برای روغن چراغ بود، اما مصارف پزشکی، استفاده برای صابون و رنگ‌های جلادهنده و خوراک از کارکردهایی بود که روغن‌های تولیدی عصارخانه‌ها داشتند. شهر اصفهان دو عصارخانه داشته كه یکی از آنها در نزدیکی میدان نقش‌جهان واقع شده و اکنون کاربری موزه دارد. عصارخانه شاهی در دوران صفویه به دستور شاه‌عباس اول ساخته شد و درآمد آن وقف مسجد جامع عباسی شد. بخش‌هایی از این مجموعه مانند پیشخوان و بارانداز به مرور زمان تخریب شده و شترخان (اصطبل) این مجموعه نیز تغییر کاربری داده شده است. به این ترتیب در حال حاضر با ورود به عصارخانه سالن اصلی (تیرخانه) و انبار در طبقه اول و گرمخانه و اتاق‌های مهمان در طبقه دوم قابل بازدید است. در دوران آخر فعالیت عصارخانه، برخی دانه‌های غیرروغنی مانند زردچوبه در این مکان آسیاب می‌شد.
فضای اصلی عصارخانه از دو بخش تیرخانه و آسیاب تشکیل شده است. برای تهیه روغن، دانه‌های روغنی مانند کرچک، کنجد، خشخاش و گلرنگ را با آسیابی که شتر یا گاو تنومندی آن را می‌چرخاند، خرد مي‌كردند. در بخش انبار که معمولاً خنک‌ترین بخش ساختمان عصارخانه بود، خمره‌های روغن نگهداری می‌شد. برخی از خمره‌ها نیز در حفره‌هایی که در دیوار تعبیه شده بود، محافظت می‌شد و روی آن را با درپوش‌های چوبی می‌پوشاندند. این انبار همیشه برای حفظ کیفیت روغن تاریک بود. همچنین خریداران روغن که از شهرهای دیگر برای خرید به عصارخانه شاهی می‌آمدند، در اتاق‌هایی که به‌عنوان مهمانخانه در طبقه بالای ساختمان ساخته می‌شد، استراحت می‌کردند. در فضای بیرونی عصارخانه که کاملاً متفاوت و امروزی است، تعدادی از نسخ قدیمی شهر اصفهان به نمایش گذاشته شده است. ساعت بازدید از موزه عصارخانه شاهی شنبه تا چهارشنبه از ساعت 9 و 30 تا 16 و 50 و پنجشنبه‌ها از ساعت 9 و 30 تا 15 و 50 است. هزینه بلیت آن نیز توسط شهرداری اصفهان 4هزار و ۲۰۰ تومان تعیین شده است.

/انتهای متن/
مشاهده : (36) بار
صاحب امتیاز و مدیرمسئول نشریات بین المللی خبر : حسین واحدی پور | مدیر فناوری ارتباطات و اطلاعات : رامین حق جو سروستانی
License owner & Editor in Chief: HosseinVahedipour || ICT webmaster: Ramin Haghjou Sarvestani,M.Sc.
Copyright © 2013 KHABAR International Publications Group. All rights reserved.